Губење на идентитетот

Банално, но стварноста нè тангира
па ја сецкаме на ситно, главица кромид
и солзиме долго, до заслепување
си го потхрануваме егоизмот

„Не, во прашање е вкус, а не комфор“
ја земаме нашата кревка
незаштитена стварност
ја спружираме на даската за сечење
и и’ реплицираме со ножот на две острици
две лица
(нема каде да се бега!)

идентитетот се мултиплицира
сè додека не конвертира во привид

секогаш во нешто поинакво
во сè друго само не во она
што би го очекувале
по навика!

© Катица Ќулавкова и Блесок, 2001.
Сите права се задржани.